Geschiedenis van tuinvereniging "Wormer"
Geschiedenis van tuinvereniging "Wormer"
In het jaar 2000 bestond de Tuinvereniging "Wormer" 25 jaar.
Joke Bindels heeft de geschiedenis nagetrokken. Zij heeft daar in de
jubileumuitgave van de tuinkrant een stuk over geschreven. Deze volgende tekst is overgenomen uit de jubileumuitgave van de Tuinkrant,7e jaargang nr. 26 juni 2000. Hoe het begon en hoe het verder ging............
Het begin...Eer was eens een man, die tuinde achter de Spatterstraat, maar
wist dat de grond van de Stadskwekerij en een stuk weiland achter de
Knollendammerstraat vrij kwamen en hij plaatste een oproep voor leden om een
volkstuin op te richten. Op 9 oktober 1974 riep Arie Leeuwerik, want zo heette hij, een aantal mannen
bij elkaar om een voorlopig reglement e.d. op te stellen.
En op 6 januari 1975 had in de Kruiskerk de oprichtingsvergadering plaats.Er
waren toen reeds 29 leden ingeschreven, waarvan er 27 op de vergadering aanwezig
waren. Een record aantal dat nooit meer gehaald. Er werd een eerste bestuur gekozen, de heren Leeuwerik, Mulder, Dudock, Sman
en Jonkman. Van de gemeente kreeg men ongeveer 1 ha. grond voor de huurbedrag van Fl.130,00.
De leden die op ongespit land begonnen kregen voor dat jaar vrijstelling van
huur. Er werd een tuincommisse ingesteld en de eerste naam die opvalt is KIEFT. Een
naam die na 25 jaar nog steeds bij de tuincommissie hoort, van vader op zoon tot
kleinzoon. Andere leden waren Vermeulen, Lebbing, Wegman en Floris. En voor de kascommissie gaven zich leden op die ook in 2000 nog aanwezig
zijn: Mevr. Dishoeck en de Dhr. Schulte.
Er werd besloten om gezamenlijk zaad in te kopen, maar geen mest. -
Het eerste jaar was moeizaam. Onderhandelen met de gemeente over opruimen van de grond en een schuurtje, poortjes en sleutels
De kavels werden uitgemeten en de leden mochten op 1 februari een tuin in ontvangst nemen als ze een schep meebrachten om meteen een greppel te graven.
Het idee hierachter was dat de tuincommissie niet voor alle werkzaamheden behoefde op te draaien.
van Gelder Papier gaf een aantal pallets waar vlonders van gemaakt werden. Tevens ontvingen ze nog een tegemoetkoming van
Fl.200,00 van deze fabriek.
Van de woningbouwvereniging ontving men betonnen elementen.
En ook toen maakte men zich al bezorgd over toekomstige woningbouw of andere gemeentelijke plannen voor het tuincomplex. terug
Men plaatste een pomp en een windmolen, die het soms wel, soms niet deden. In 1977 besloot men tot een ledenstop, die een jaar later werd opgegeven.
Leden klaagden dat de maten van hun tuin niet klopten. Opnieuw meten dus, nieuwe naampaaltjes,aanmaningen voor slecht onderhoud en te laat betalen.Slootkanten die gewald moesten worden, maar ik weet niet wat dat betekent.
De hoofdpaden waren van gras, wat voor de aanliggende tuinders graskantjes knippen betekende en voor de tuincommissie paden maaien.
Er was last van woelratten en eenden. de gemeente gaf advies over woelratten maar dat hielp weinig.
Voor de eenden kwam na overleg met faunabeheer en gemeente een afschotvergunning. Na protesten van de omgeving werd deze weer ingetrokken.
Van schrik hielden de eenden zich een jaar koest.
Er werd een freesmachine aangeschaft. En weer nieuwe hekken geplaatst. een nieuw tuinhuis en een bloementuin. Het ondergelopen land bij de Gele Lis werd betegeld.
In 1977 komt er een nieuw stukje grond bij. In 1978 wordt het clubblad "DeWoelrat"opgericht, de voorloper van deze tuinkrant. het verschijnt twee maal per jaar. En een fotokopieerapparaat om dit blad op af te draaien aangeschaft.
Op 27 juli1979 werden we een echte vereniging door ons te laten inschrijven bij de Kamer van Koophandel.
I.v.m." Wormer 700" zijn er 2 nationale vlaggen en een clubvlag aangeschaft.
In 1983 beginnen de kinderen van school West te tuinieren onder goede begeleiding van enkele leden
Wij krijgen in 1984, ondanks commentaar van een paar leden, de eerste vrouwelijke voorzitter, Corry Witte. Dhr. Leeuwerink wordt tot erevoorzitter benoemd, een functie waarvan niemand wist dat die bestond in deze vereniging.
En wist u dat...
Het bestuur bedreigd werd en men ernstig overwoog om een rechtsbijstand verzekering af te sluiten om deze acties te voorkomen
Gewonnen werd door de J.de Leeuw met "'t Trefpunt".
De leus van W. Middelhof "Bezigheid is de arts de natuur" werd eveneens beloond met een cadeaubon van F10,00. Deze spreuk zou in het gebouw komen te hangen.
Het bestuur wees dit idee af. De eerste ledenlijst nakijkend valt mij op dat 55+ toen al bejaard gevonden moet zijn. Veel van deze "zg. oudjes"zijn nu nog heel actief op het complex als tuinder en in de tuincommissie.
Veranderingen in de loop der jaren:
Slechts enkele leden eisten inspraak op de jaarvergaderingen. Nu telt de mening van alle leden.
Ideeën over goed tuinieren veranderden, nieuwe gewassen werden uitgeprobeerd en een bloemetje is ook leuk.
Goed onderhoud blijkt op verschillende manieren te kunnen. Zwarte grond zou in de winter niet altijd het beste zijn.
Net zoals de tuinders zijn veranderd in al die jaren. Van jongere mensen (veel kaarten van 25jarige bruiloften in het archief) tot een dagje ouder.
Nieuwe en jongere gezichten zijn er bij gekomen. De vereniging is jonger en socialer geworden.
Duidelijk is wel, dat als er toen geen mensen bereid waren geweest om een vereniging op te richten, te praten met de gemeente en al dat voorbereidende tuinwerk hadden gedaan, er nu geen tuinvereniging was. Datzelfde verhaal ging op voor de verhuizing naar het nieuwe terrein. Onderhandelen, gepraat en heel hard op het terrein gewerkt door een kleine groep en zo al die leden weer een kans gaven opnieuw te kunnen tuinen.
Dit verhaal loopt tot ongeveer 1986.
En wat veranderde er in 25 jaar niet....